Polecam lekturę Przemyśleń

„Myślę sobie, że ta zima kiedyś musi minąć,

 Zazieleni się, urośnie kilka drzew.

 Niedojedzony chleb w ustach zdąży się rozpłynąć,

 A niedopity rum rozgrzeje jeszcze krew (...)”

I tak słuchając tej piosenki przychodzi mi na myśl, że pory roku mogą być niezłą metaforą naszego życia....

Bo przecież zima ZAWSZE mija... Mimo, że czasami nam się wydaje wieczna i bez żadnych widoków na wiosnę....

I pewnego dnia, jak zwykle, wychodzisz z domu.... a tutaj powietrze pachnie inaczej, dzień jest jakiś taki długi, słońce zaczyna przygrzewać, a ludzie dookoła są jakby bardziej radośni....

O, zaczyna się! – mógłbyś pomyśleć.... gdybyś tylko na chwilę wychylił głowę spod zimowego kołnierza. Mógłbyś wtedy poczuć zapach rozmarzającej ziemi, zobaczyć wypychające się pączki na drzewach i usłyszeć tę szaloną radość ptaków na wieść o zbliżającej się wiośnie.

Gdybyś tylko wychylił się zza tych szalików i czapek...

Gdybyś tylko.....

Świat da Ci wszystko to, na co jesteś gotowy!

A na co jesteś gotowy?

Wiosennie pozdrawiam

Agata